Benim izin vermediğim şeylere izin vermeler,Atlas ağladığında hemen kucağa almalar,her istediğini yapmalar...bu liste uzar gider.
Bunun üzerine ben bir şey söylediğimde hemen savunmaya geciş tabi ki☺.
- Sen burda çocuğa karışma , düzenini evde kur.
- Biz sanki hiç çocuk büyütmedik
-Tabiki yapıcam bir tanecik torunum o benim.
- Çocuk hiç bu kadar ağlatılır mı?
Bunun gibi bir çok laf işitiyorum. Tabi bizimki de bunu çözmüş bişey olunca hemen anneannesinin yanına gidiyor.
Anlıyorum aslında kıyamıyorlar.Ama beni hiç düşünmüyorlar. Bu kız Antalya'ya gidince ne yapacak, nasıl bu çocuğu hizaya getirecek😉demiyorlar.
Ama ben ne olursa olsun bazen onları kırsam da bildiğim yolda ilerliyorum.
Benim düşüncem ben bu zamana kadar bu çocuğu bir sorun olmadan büyüttüysem, demek ki benim ,çocuk yetiştirmemde bir sorun yok.Tabiki yeri geldiğinde onların fikirlerine de başvuruyorum.
Ben bir aydır annemlerin yanındayım bir süre sonra evime dönücem ama sürekli ailler ile bir arada olanlara allah sabır versin gerçekten.
